و من از پدرم ارثى نبرم ؟ چه سخن ناروائى ! آيا عمداً كتاب خدا را ترك گفتيد و پشتِ سر افكنديد ؟ در حالى كه مىفرمايد : ( و سليمان وارث داود شد ) . و در داستان يحيى بن زكريا مىگويد : ( ( خداوندا ! ) تو از نزد خود جانشينى به من ببخشى كه وارث من و دودمان يعقوب باشد ) . و نيز مىفرمايد : ( و خويشاوندان نسبت به يكديگر در احكامى كه خدامقرّر داشته ( از ديگران ) سزاوارترند ) . و نيز مىگويد : ( خادوند دربارهء فرزندانتان به شما سفارش مىكند كه سهم ( ميراث ) پسر به اندازهء سهم دو دختر باشد ) . و نيز فرموده : ( اگر كسى مالى از خود بگذارد ) براى پدر و مادر ونزديكان بطور شايسته وصيّت كند ، اين حقّى است بر پرهيزكاران ) . شما چنين پنداشتيد كه من هيچ بهره وارثى از پدرم ندارم ؟ و هيچ نسبت و خويشاوندى در ميان ما نيست ؟ ! آيا خداوند آيه‌اى مخصوص شما نازل كرده است كه پدرم را از آن خارج ساخته ؟ يا مىگوئيد : پيروان دو مذهب از يكديگر نمىبرند ، و من با پدرم يك مذهب نداريم ؟ يا اينكه شما به عام و خاص قرآن از پدرم و پسر عمويم آگاهتريد ؟ حال كه چنين است پس بگير آن - ارث مرا - كه همچون مركب آماده و مهار شده آمادهء بهره‌بردارى است و بر آن سوار شو ، ولى بدان در قيامت تو را ديدار مىكند و بازخواست مىنمائيم ، و در آن روز چه