امّا هنگامى كه خداوند سراى پيامبران را براى پيامبرش برگزيد ، و جايگاه برگزيدگانش را منزلگاه او ساخت ، ناگهان كينه‌هاى درونى و آثار نفاق در ميان شما ظاهر گشت ، و پريدهء دين كنار رفت ، گمراهان به صدا درآمدند ، و گمنامان فراموش شده سر بلند كردند ، نعره‌هاى باطل برخاست و در صحنهء اجتماع شما به حركت درآمدند . شيطان سرش را از مخفيگاه خود بيرون كرد و شما را بسوى خود دعوت نمود ، و شما را آماده پذيرش دعوتش يافت و منتظر فريبش ! سپس شما را دعوت به قيام كرد و سبكبار براى حركت يافت ! شعله‌هاى خشم و انتقام را در دلهاى شما برافروخت و آثار غضب در شما نمايان گشت . و همين امر سبب شد بر غير شتر خود علامت نهيد ، و در غير آبشخور خود وارد شويد ، - و به سراغ چيزى رفتيد كه از آنِ شما نبود و در آن حقّى نداشتيد و سرانجام به غصب حكومت پرداختيد - . در حالى كه هنوز چيزى از رحلت پيامبر نگذشته بود ، زخمهاى مصيبت ما وسيع و جراحات قلبى ما التيام نيافته ، و حتّى هنوز پيامبر صلى الله عليه و آله به خاك سپرده نشده بود . بهانهء شما اين بود كه « مىترسيم فتنه‌اى برپا شود ! » ، و چه فتنه‌اى از اين بالاتر كه در آن افتاديد ؟ و همانا دوزخ به كافران احاطه دارد . چه دور است اين كارها از شما ! راستى چه مىكنيد ؟ و به كجا مىرويد ؟ با اينكه كتاب خدا - قرآن - در ميان شماست ، همه چيزش پرنور ، نشانه‌هايش در خشنده ، نواهىاش آشكار ، اوامرش واضح ، امّا شما آن را پشت سرافكنده‌ايد ! آيا از آن روى برتافته‌ايد ؟ يا به غير آن حكم مىكنيد ؟ آه كه ستمكاران جانشين بدى را براى قرآن برگزيدند .