2 - ستايش براى توست اللَّهُمَّ إِنْ أَطَعْتُكَ فَالْمَحْمَدَةَ لَكَ ، وَإِنْ عَصَيْتُكَ فَالْحُجَّةُ لَكَ . مِنْكَ الرَّوحُ ، وَمِنْكَ الْفَرَجُ ، سُبْحانَ مَنْ أَنْعَمَ وَشَكَرَ ، سُبْحانَ مَنْ قَدِرَ وَغَفَرَ . اللَّهُمَّ إِنْ كُنْتُ قَدْ عَصَيْتُكَ فَإِنّب قَدْ أَطَعْتُكَ فى أَحَبِّ الْأَشْياءِ إِلَيْكَ وَهُوَ الْايمانُ بِكَ ، لَمْ أَتَّخِذَ لَكَ وَلَداً ، وَلَمْ أَدْعُ لِكَ شَريكاً ، مِنّاً بِهِ عَلَىَّ ، لا مَنّاً مِنى بِهِ عَلَيْكَ ، وَقَدْ عَصَيْتُكَ يا إِلهى عَلى غَيْرِ وَجْهِ الْمُكابَرَةِ ، وَلا الْخُرُوجُ عَنْ عُبُودِيَّتِكَ ، وَلا الْجُحُودُ لِرُبُوبِيَّتِكَ ، وَلكِنْ أَطَعْتُ هَو اىَ وَازَلَّنِى الشَّيْطانُ فَلَكَ الْحُجَّةِ عَلَىَّ وَالْبَيانِ . « خدايا ! اگر تو را فرمان بردم پس ستايش از آنِ توست و اگر تو را نا فرمانى كردم ، حجّت از آن تو است ، از توست روح و از توست گشايش و فرج ، منزّه است آن كه نعمت داد و سپاس گزارد ، پيراسته است آن كه قدرت يافت و آمرزيد . خدايا ! اگر تو را نافرمانى كرده بودم پس تو را در محبوب‌ترين چيزها به درگاهت كه همان ايمان به توست ، اطاعت كردم ، براى تو فرزندى نگرفتم و شريكى براى تو ادعا نكردم و اين منتّى است به واسطهء ايمان ، از تو بر من ، نه منتّى بدان از سوى من بر تو . خداوندا تو را معصيّت كردم امّا نه از روى گردنكشى و نه از روى خروج از بند بندگى ، و نه از روى انكار به ربوبيت تو ، ليكن هواى خويش را فرمان بردم و شيطان مرا گمراه ساخت ، پس حجّت و بيان از آنِ توست بر من » . « 1 »

--> ( 1 ) - الامام المهدى ، ص 240 - 245 .