آرى امام عسكرى عليه السلام بيشتر مدّت رهبرى خويش را در دشوارى و سختى گذارند و اكنون زمان وفات آن حضرت رسيده است : آيا امام به مرگ طبيعى وفات يافت ؟ يا آنكه توسط زهر به شهادت رسيد ؟ زهر يكى از مشهورترين ابزارهاى ترور در نزد زمامداران آن عهد بوده و ترس آنان نسبت به وجود رهبران دينى محبوبي مثل امام آنها را وا مىداشته كه با اتخاذ اين روش ايشان را تصفيه كنند . دليل ديگر ما بر اتخاذ اين شيوه از سوى خليفه ، طرز بر خورد آنان با امام به هنگام بيمارىاش مىباشد . خليفه به پنج تن از افراد مورد و ثوق خويش گفته بود كه در طول مدّت بيمارى حضرت ، همواره با او باشند . وى همچنين عدّه‌اى پزشك به خاطر آن حضرت طلبيده بود تا وى را شبانه روز همراه باشند . . . « 1 » علّت اين امر چه بود ؟ دو علّت مىتوان براى چنين رفتار شگفت آورى پيدا كرد : نخست : برائت جستن از مسئوليّت ترور امام در برابر توده‌ها بر حسب ضرب المثلى كه در ميان سياستمداران معروف است : او را بكش و زير جنازه‌اش گريه كن . . دوم : همه مردم و بويژه زمامداران مىدانستند كه ائمهء اهل بيت عليهم السلام همواره از احترام بسيار توده‌هاى مردم بر خوردارند و شيعه بر اين باور است كه امامت در ميان آنان يكى پس از ديگرى منتقل مىشود . و اينك

--> ( 1 ) - حياة الامام العسكرى ، ص 267 به نقل از ارشاد ، شيخ مفيد ، ص 383 .