وارد آن شهر شده بود ، با عده‌اى از كفار به وقوع پيوست . خالد در اين درگيرى دوازده نفر از كافران را به هلاكت رساند و يك تن از مسلمانان نيز در اين جنگ شهيد شد . سپس پيامبر ، ضمن خطبه‌اى كه در خانه كعبه ايراد كرد ، فرمان عفو عمومى نسبت به كليهء مشركان را صادر فرمود . با فتح مكّه ، مسلمانان پايه‌هاى حاكميت مطلق خود را بر جزيرة العرب ، كه مردم آن مكّه را پايگاه دين و دنياى خود به حساب مىآوردند ، استحكام بخشيدند . نبرد حنين آنگاه پيامبر فرمود تا بتهايى را كه در حول و حوش مكّه پرستيده مىشد درهم كوفته از بين ببرند . پيامبر اطلاع پيدا كرد ، كه گروهى از قبايل عرب همدست شده‌اند ، تا به مكّه يورش آورند و مسلمانان را بكشند . قبايل هوازن و ثقيف نيز جزو همدستان اين گروه بودند . چون پيامبر نسبت به صحت اين گزارش وقوف يافت ، دوازده هزار نفر از مسلمانان را بسيج كرد و به رويارويى آنان گسيل داشت . سپاهيان دو طرف در وادى حنين با يكديگر روبه‌رو شدند . در آنجا تنگه‌اى بود كه دشمن پيش از مسلمانان ، آن تنگه را به تصرف خود درآورده بود . وقتى مسلمانان بدان محل رسيدند ، سپاه دشمن كه در آن تنگه كمين كرده بود ، بر آنان تاخت . در اثر اين حمله ، گروهى از مسلمانان گريختند و هرج و مرج درميان لشكريان مسلمان حكمفرما شد . امّا پيامبر ثابت و استوار ، برجاى ماند . برخى از مسلمانان نيز در كنار آن‌حضرت باقى ماندند . به تدريج ديگر مسلمانانى كه از ميدان گريخته بودند در نزد آن‌حضرت گرد آمدند و همچون جبهه‌اى واحد بر كفار يورش بردند و صفوف آنان را درهم شكستند .