كشيد . آنان تصميم به قطع رابطه با پيامبر و ياوران هاشمىاش گرفتند ، و عهدنامه‌اى نيز در اين باره نوشتند ، و مردم را از فروش كالا به بنى هاشم منع كردند . ابوطالب ، بنى هاشم را جمع كرد و آنان را در دره‌اى كه در اطراف مكّه داشت ، جاى داد . پيامبر و بنى هاشم مدت سه سال و در سخت‌ترين شرايط در اين دره به سر بردند . ترس و اضطراب به قدرى زياد بود كه ابوطالب در هر شب ، چندين بار بستر خود را با بستر پيامبر عوض مىكرد تا مبادا حيات پيامبر دستخوش حادثه‌اى گردد . خداوند اراده كرد كه مدّت اين تبعيد و محاصره پايان يابد . پس به موريانه‌اى فرمان داد تا خطوط ملعونى را كه بر روى عهدنامه نوشته شده بود ، بخورد . موريانه آن خطوط را خورد . آن‌گاه خداوند ، پيامبرش را از اين ماجرا آگاه كرد . پيامبر نيز اين خبر را با ابوطالب درميان نهاد و ابوطالب هم به سوى كفار رفت و آنان را از آنچه روى داده بود مطلع ساخت و گفت : اين علامت راستگويى فرزند برادرم در دعوتش و نشانه دروغ شما در انكار رسالت اوست . كفار جريان پيمان‌نامه را به عنوان داور در كار خود گرفتند . بدين ترتيب كه اگر پيمان‌نامه ، همانگونه كه رسول خدا خبر داده بود ، از بين رفته باشد ، مسلمانان را از تبعيد بيرون آورند و اگر چنان نبود ، پيامبر و همه يارانش را همچنان در شعب ابى طالب نگه‌دارند . وقتى قريش به سراغ پيمان‌نامه رفتند ، آن را همان‌گونه كه پيامبر گفته بود ، يافتند و طبق قرار ، بنى هاشم از تبعيدگاه خود آزاد شدند . بدين‌ترتيب يكى از طاقت‌فرساترين دوره‌هاى رسالت پيامبر پايان پذيرفت . سختى و تنگدستى كه در شعب ابى طالب بر خاندان بنى هاشم وارد شد در نهايت بسيار دشوار و غم‌انگيز بود . آنان همچنين خسارتهاى فراوانى نيز