را محرم اسرار خود دانستند و در مسايل مهم خويش با وى به مشورت نشستند . محمّد در ميان آنان به فردى امين ، راستگو و دانا مشهور بود . دربارهء كفيل وى ، ابوطالب ، نيز بايد بدانيم كه پيامبر نسبت به او وفادار بود و در حقّ او نيكى مىكرد . ابوطالب مردى تنگدست و عيالمند بود . از آنجا كه وى مسئوليّت سنگين رياست بنى هاشم را برعهده داشت پيش از هر چيز به مال نيازمند بود و با اين حال درآمد اندكى داشت . به اين سبب پيامبر از اوان كودكى در اين انديشه بود كه كارى انتخاب كند تا اندكى از بار سنگين مسئوليّت كفالت ابوطالب بكاهد . از اين رو به شبانى روى آورد كارى كه در شأن كودكان عرب در مكّه بود . با اين تفاوت كه وى با اين كار شايستگيهاى لازم را براى به دوش گرفتن بار سنگين رسالت را نيز كسب مىكرد . چراكه خداوند هيچ پيامبرى را به رسالت برنيانگيخت مگر آنكه روزگارى از زندگىاش را به شبانى پرداخته بود . ازدواج فرخنده روزها گذشت . پيامبر جوانى برومند شد و پيشهء شبانى شايستهء كسى به سن و سال او نبود . از اين رو به بازرگانى روى آورد . او نيز مانند ديگر تجّار مكّه كه مالى از خديجه ، زن ثروتمند مكى ، مىگرفتند و با آن به تجارت مىپرداختند و سود حاصل از آن را ميان خود و خديجه تقسيم مىكردند ، مالى از خديجه گرفت و به تجارت پرداخت . هنگامى كه محمد صلى الله عليه و آله با مال خديجه به تجارت روى آورد ، كاروان تجارى او موفق‌ترين كاروانهايى شد كه تا آن وقت با مال خديجه تجارت كرده بودند . در اين سفرهاى تجارى ، معجزات فراوانى از پيامبر صادر شده بود كه چون آنها را براى خديجه بازگو كردند ، وى به ازدواج با محمّد تمايل فراوان پيدا كرد . پيامبر پيشنهاد خديجه را پذيرفت و عمويش ، ابوطالب نيز با اين پيوند