و نه در مجلس شراب من بنشيند و نه من در اين امور فرصتى مىيابم ( كه او را به اين گونه كارها بكشانم ) . گفتند : اگر از او فرصتى نيابى در عوض اين برادرش موسى است كه باده گسار و نوازنده است ، مىخورد و مىنوشد و عشقبازى مىكند ، بفرستيد او را بياورند و بر مردم كار را مشتبه سازيد و بگوييد اين شخص ابن الرضا است . متوكّل نامه‌اى به موسى نوشت و او را با تعظيم و تجليل وارد كردند و همهء بنىهاشم و سران لشكر و مردم به استقبالش شتافتند ، غرض متوكّل اين بود كه وقتى او رسيد املاكى به وى واگذار كند و دخترى به او بدهد و ساقيان شراب و كنيزكان نوازنده نزد وى بفرستد و در حق او احسان و نكويى به خرج دهد و منزلى عالى در اختيارش گذارد كه خود در آنجا به ديدنش برود . چون موسى وارد شد ، حضرت هادى عليه السلام در پل وصيف - نام جايى است كه به پيشواز مسافرين مىروند - با موسى ملاقات كرد و به روى سلام گفت : و حقّش را ادا كرد و فرمود : اين مرد ( متوكّل ) تو را فراخوانده تا حرمتت را هتك كند و از شأن تو بكاهد . به او بگو كه اصلًا اهل باده گسارى نيستى ، موسى گفت : اگر مرا براى اين غرض خواسته پس بايد چه كنم ؟ فرمود : شأن خويش نگاه دار و چنين كارى مكن . موسى از پذيرفتن پند و اندرز امام خوددارى كرد . امام صحبت خود را تكرار كرد ولى مؤثر واقع نشد . . عاقبت آن‌حضرت فرمود : ولى بدان كه اين مجلس كه متوكّل در نظر گرفته مجلسى است كه هرگز تو با او در آن گرد نياييد ، و همان