خواسته‌اند نور تو را خاموش سازند و تو را در ميان مردم رسوا كنند و براى همين در اين جاى ناپسند فرودت آورده‌اند . لكن امام عليه السلام يكى از كرامات خويش را به وى نماياند و آنگاه فرمود : « هر جا كه باشيم اين براى ما مهيّاست ما در سراى گدايان نيستيم » . « 1 » به نظر مىرسد كه آن‌حضرت در مدّت اقامت خود در سامرّاء رهبرى خط مكتبى را ، به راههاى مختلف در دست داشته و از سكونت در اين شهر ناخشنود نبوده است چنان كه مىفرمايد : « مرا بر خلاف ميلم به سُرّمن راى آوردند و اگر مرا از اينجا اخراج كنند باز هم به رغم ميل من است . راوى گويد : پرسيدم چرا ؟ فرمود : چون هواى اين شهر پاك و آبش گوار است و بيمارىاش كم » . « 2 » متوكّل عبّاسى كه مراتب بُغض و كينه ورزى وى در حقّ اهل بيت عليهم السلام و پيروانشان بر كسى پوشيده نيست ، با اين تصميم در حقيقت مىخواست بزرگ ترين و نيرومندترين مخالفانش را در نزديكى خويش جاى دهد ، تا او را راحت‌تر تحت نظر بگيرد و هر گاه كه خود خواست به زندگى او خاتمه بخشد . امّا آن‌حضرت به اذن خداوند تدبيرى انديشيد و تصميم گرفت تا عمق هيأت حاكمه نفوذ كند و نزديك ترين ياران خليفه را زير نفوذ خويش در آورد و چنين نيز كرد . تا آنجا كه مادر متوكّل براى امام عليه السلام نذر مىكند . شايد اين گونه روايات گوشه‌اى از ابعاد تأثير امام

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 50 ، ص 133 . ( 2 ) - همان مأخذ ، ص 130 .