خلافت با وى به رقابت پرداخته ، روانهء زندان نكرد و شفاعت هيچ كس را هم در بارهء او پذيرا نشد ؟ پس از وفات الواثق باللَّه ، متوكّل به حكومت رسيد و چنان كه گفتيم عصر او تا حدودى شاهد ثبات و آرامش بود . امّا اين آرامش و ثبات بر پايه ظلم و گمراه سازى مردم استوار گشته بود . برجسته‌ترين نمودهاى سياستِ وحشت آفرين او ، در اقدامات وى در قبال علوىها تجلّى مىيابد . او دستور داد قبر سيد الشهداء عليه السلام را به همراه خانه‌هاى اطرافش ويران كنند و به جاى آن زمين را شخم زنند و تخم بكارند و آبيارى كنند كه تمام آثار آن محو شود و مردم هم از زيارت آن قبر منع شوند و ندا داد هر كه پس از سه روز در اطراف قبر ديده شود گرفتار و به زندان « مطبق » سپرده خواهد شد . مردم هم از ترس اينكه مبادا دستگير شوند ، گريختند ، در واقع متوكّل با پيش گرفتن اين سياست حميّت و خشم مسلمانان و بويژه بغداديان را كه به سب علويها در مساجد و خيابانها اعتراض كرده بودند ، برانگيخت . « 1 » همچنين در دوران خلافت متوكّل خشكسالى وحشتناكى در عراق روى داد و بسيارى از مردم جان خود را از دست دادند . در اين اثنا روميان ، با ديدن ضعف حكومت عبّاسى در بلاد اسلام طمع كردند و از نو حملات خود را به شهر قاليقلا واقع در جنوب آسياى صغير ،

--> ( 1 ) - تاريخ الإسلام السياسى - حسن ابراهيم حسن ، ج 3 ، ص 5 .