راويان حديث از زبان پدر بزرگوار اين نوزاد نقل كرده‌اند كه فرمود : اين مولودى است كه در اسلام پر بركت‌تر از او زاده نشده است . بلى ، امام جواد در زمانى پا به عرصهء هستى نهاد كه شيعيان با يكديگر به اختلاف برخاسته بودند و تبليغات برخى از مخالفان به دلهاى بعضى از مردم ساده لوح نفوذ كرده بود . در اين برهه تولّد فرزند موعود امام رضا عليه السلام نشانهء صدق آن‌حضرت و بطلان عقيدهء واقفيه شد . چون امام جواد به دنيا آمد تبليغات و شايعات واقفيه به سرعت رنگ باختند و آنها چونان نمك در ميان موجى خروشان ذوب شدند . تولّد امام جواد سببى شد براى پيروزى حق و اتحاد شيعه و پيروى از حق ، پس از اختلافات و تفرقه‌هايى كه پيش آمده بود . بعلاوه امام رضا همواره مىفرمود : فرزندم جانشين من بر شماست . حال آنكه مردم مىديدند كه آن‌حضرت فرزندى ندارد چون او به دورهء كهولت رسيد و دل برخى از هواداران و دوستان ساده انديش او دچار شكّ و ترديد شد ، امام جواد به دنيا آمد . بنابر اين ولادت او فرخنده و خجسته بود و شيعيان چون احاديث خود را راست و حق ديدند ، بانگ شادمانى سردادند و خداى را سپاس و ستايش گفتند . دوران كودكى اين‌كودك بزرگوار ، چونان گلى كه در دست نسيم پرورش مىيابد و مىشكفد ، تحت رسيدگى و تربيت پدر بزرگوارش قرار گرفت .