السيد محمد تقي المدرسي (مترجم: شريعت)
56
هدايتگران راه نور ، زندگانى ثامن الائمه امام علي بن موسى الرضا (ع) (فارسى)
پاداش نمىخواهد و به زودى خداوند سپاسگزاران را پاداش دهد و مزد نكوكاران را تباه نگرداند . او ولايت عهد و نيز امارت كبرى ( خلافت ) را از پس خويش به من واگذارد . پس هر كس گرهى را كه خداوند به بستن آن فرمان داده ، بگشايد و ريسمانى را كه خداوند پيوست آن را دوست دارد ، بگسلد همانا حريم خدا را مباح شمرده و حرام او را حلال كرده است . چون او بدين كار پاس امام را نگاه نداشته و پردهء حرمت اسلام را دريده است . گذشتگان نيز چنين كردند : آنان بر لغزشها شكيبايى ورزيدند و از بيم پراكندگى دين و تزلزل وحدت مسلمانان ، متعرّض امور دشوار ( و اختلاف برانگيز ) نمىشدند ، زيرا مردم به عصر جاهليّت نزديك بودند و برخى در انتظار فرصت بودند تا راهى براى فتنه بگشايند . و من خدا را بر خود گواه گرفتم كه اگر كار مسلمانان را به من واگذارد و زنجير خلافت را برگردن من نهد در ميان تمام مسلمانان و بويژه بنى عبّاس بن عبدالمطلّب چنانرفتار كنم كه بهطاعت خداى ورسولش صلى الله عليه و آله مطابق باشد . هيچ خون حرامى نريزم و ناموس و مال كسى را مباح نكنم مگر آنكه حدود الهى ريختن آن خون را مباح و تكاليف و دستورات الهى اباحهء آن را جايز شمرده باشد و در حدّ توان و طاقت خويش در انتخاب افراد شايسته و لايق مىكوشم و آن را بر خود پيمانى سخت مىدانم كه خداوند از من در بارهء آن پرسش خواهد فرمود كه خود ( عزّ و جل ) گفته است :