خانهء او بوديم ، در بهشتى از خوردنى و نوشيدنى و بوى خوش و دينار فراوان . مأمون مرا به امام رضا عليه السلام بخشيد . چون به خانه او رفتم از آن همه ناز و نعمت خبرى نديدم . زنى سرپرست ما بود كه شب ما را بيدار مىكرد و به نماز وامىداشت و اين بر ما بسيار دشوار بود . من هميشه آرزو مىكردم كه از خانهء او نجات پيدا كنم . « 1 » بزرگ‌ترين زهد امام زهد وى در خلافت بود به گونه‌اى كه مأمون خود اين منصب را به امام پيشنهاد كرده بود . آرى كسانى هستند كه از دنيا دورى مىجويند تا متاعى بزرگ تر از آن به دست آورند ، حال آنكه هيچ چيز در چشم آدمى بزرگ‌تر از رياست نيست . فضل بن سهل كه خود شاهد گفتگوى مأمون با امام رضا عليه السلام در بارهء خلافت بود ، مىگويد : خليفه را هيچ گاه همانند آن روز خوار نديدم . مأمون عبّاسى گويد : بسيار كوشيدم تا طمع او را به خلافت و غير آن جلب كنم ، امّا موفق نشدم . « 2 »

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 49 ، ص 89 . ( 2 ) - همان مأخذ ، ص 20 .