نفرين خداوند بر او باد . پس امام خنديد و فرمود : تو را آگاه مىكنم . « اى ابو عماره ! من از خانه‌ام بيرون شدم و در ظاهر به فرزندانم وصيّت كردم و آنان را با على فرزندم ، شريك ساختم ، امّا در نهان فرزندم را تنها به اين وصيّت اختصاص دادم » . « 1 » على بن عبداللَّه هاشمى گويد : در كنار مزار رسول خدا صلى الله عليه و آله بودم كه حضرت موسى بن جعفر در حالى كه دست فرزندش على را در دست خود گرفته بود ، به سوى ما آمد و پرسيد : آيا مىدانيد من كيستم ؟ گفتيم : تو مولا و بزرگ ما هستى . فرمود : مرا به نام و نسب بخوانيد . گفتيم : شما موسى بن جعفر هستى . فرمود : چه كسى همراه من است ؟ گفتيم : او ، على ، پسر موسى بن جعفر است . فرمود : پس گواه باشيد كه او در زمان حيات من وكيلم و پس از مرگم جانشين من است . « 2 »

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 49 ، ص 11 . ( 2 ) - همان مأخذ ، ص 15 .