فرموده است . عرض كردم : سرورم ! كجا بروم كه خود را از دست اين ستمگر در امان بدارم ؟ فرمود : به ديار خودت باز گرد كه او در آنجا دستش به تو نمىرسد . صالح گفت : من به طبرستان بازگشتم . به خدا سوگند هارون پس از آن واقعه در بارهء من هيچ تحقيق نكرد و ندانست كه آيا من هنوز زندانى هستم يا نه ؟ ! ! « 1 » 3 - آن‌حضرت شيعيان خود را بر مبناى تقوا پرورش مىداد و خداوند نورى به ايشان بخشيده بود كه با آن از اسرار درونى شيعيان خويش آگاهى مىيافت . در اين باره در حديثى از عبداللَّه بن قاسم بن حارث بطل از مرازم آمده است كه گفت : به مدينه در آمدم و در خانه‌اى كه در آن فرود آمده بودم كنيز زيبايى ديدم . خواستم از او كام برگيرم ، امّا آن كنيز از اين امر سر باز زد . چون هوا تاريك شد به همان سراى رفتم و در زدم و همان كنيز در را گشود . دست بر سينهء او نهادم او بر من پيشى گرفت و من به درون خانه رفتم . چون سپيده دميد نزد امام كاظم عليه السلام رفتم و آن‌حضرت فرمود : اى مرازم ! شيعهء ما نيست كسى كه چون خلوت كند مراقب هواى نفس خود نباشد . « 2 » 4 - آن‌حضرت از دانش الهى خويش در راه تربيّت پيروانش بر انضباط بدين عنوان كه والاترين نياز در عرصه‌هاى گوناگون زندگى و بويژه جهاد است ، بهره مىگرفت . در اين باره در روايات آمده است :

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 48 ، ص 66 . ( 2 ) - همان مأخذ ، ص 45 .