زمانهء خويش عابدترين بندهء خدا و بزرگ‌ترين فرمانبر پروردگار به شمار مىآمد . آن‌حضرت صاحب معجزات و كراماتى بود كه از طرف تمام مسلمانان به تأييد رسيده است « 1 » ، ولى ما با توجّه به گنجايش اين كتاب تنها به نقل برخى از اين معجزات مىپردازيم : 1 - خداوند بندهء صالح خويش ، امام موسى بن جعفر عليهما السلام ، را به بركت توكّل و ارتباط آن‌حضرت با خدا از چنگ زمامداران ستمگر رهانيد . در حديثى از عبيداللَّه بن صالح آمده است كه گفت : حاجب فضل بن ربيع از فضل بن ربيع نقل كرد كه گفت : شبى با يكى از كنيزانم در بستر بودم . نيمه شب بود كه صداى حركت در را شنيدم . بيمناك شدم . كنيز گفت : شايد تكان در ، به خاطر وزش باد باشد . دير زمانى نگذشت كه ديدم در اتاقى كه در آن خفته بوديم باز شد وناگهان « مسرور كبير » بر من وارد شد و بدون آنكه به من سلام دهد ، گفت : اميرالمؤمنين با تو كار دارد . من از خودم نا اميد شدم و گفتم : اين مسرور است كه بدون اجازه و بى اينكه سلام گويد بر من وارد شد . اين نشانهء مرگ است . احتياج به غسل داشتم امّا جرأت نكردم از او بخواهم كه براى اين كار به من مهلت دهد . كنيزم چون متوجّهء حيرت و شگفتى من شد ، گفت : به خداوند عزّ و جلّ توكّل كن و برخيز . برخاستم و جامه در بر كردم و با مسرور

--> ( 1 ) - علاقه‌مندان مىتوانند براى اطلاع بيشتر در اين باره به بحار الانوار ، ج 48 ، ص 29 - 100 مراجعه فرمائيد .