نهادهاى رسمى آن بوده باشد و بعيد نيست كه رأس نظام نيز از اين حركت و هوادارى دست اندركارانش از اهل بيت عليهم السلام و لو بطور اجمالى مطلع بوده است ، امّا به خاطر وجود علل و عواملى از كودتا عليه آنان احساس ناتوانى مىكرده است . پيش از نقل برخى از ماجراهاى تاريخى در بارهء اين نفوذ بايد بدانيم كه استحكام شبكهّ سازماندهى كه جنبش مكتبى از آن سود مىبرد و توانسته بود عناصر خود را در سطوح مختلف و در نهادهاى گوناگون و حساس نظام جاى دهد مىتواند نمونه خوبى براى سازمانها و تشكيلات مكتبى در هر جا قلمداد شود . 1 - به نظر مىرسد كه برخى از استانداران و يا به تعبير آن روز ، واليان ، به جنبش وابسته بودند . به عنوان مثال شهر رى يكى از مراكز اهل سنّت در آن روزگار بود ، با وجود اين والى اين شهر در جرگه دوستداران و هواخواهان اهل بيت جاى داشت . اين نكته را مىتوان از كتاب « قضاء حقوق المؤمنين » نوشته ابو على بن طاهر الصورى به اسنادش از مردى از اهالى رى دريافت . وى در اين كتاب گويد : يكى از كُتّاب يحيى بن خالد بر ما والى شد . مقدارى بقاياى خراج از او بر عهده‌ام بود كه اگر آن را مطالبه مىكرد فقير مىشدم . مىترسيدم كه او مرا به پرداخت خراج مجبور سازد و مرا از نعمت و رفاهى كه در آن بودم محروم كند . به من گفته شد : او ( والى ) پيرو اين مذهب ( شيعه ) است ، امّا من ترسيدم كه پيش او بروم ، زيرا اگر اين خبر نادرست بود به وضعى كه از آن بيم داشتم ، گرفتار مىشدم . اوضاع بدين گونه بود تا آنكه به خدا پناه بردم و به زيارت خانهء