بدين ترتيب امام پيكر مرده فرزندش را به يكايك يارانش نشان داد تا اينكه به آخرين نفر در مجلس رسيد . همهء حاضران نيز اعتراف مىكردند و مىگفتند : سرورم او مرده است . پس امام صادق فرمود : خدايا تو خود گواه باش . سپس دستور داد اسماعيل را غسل دهند و اورا حنوط و كفن كنند . چون كار غسل و حنوط و كفن اسماعيل پايان پذيرفت امام صادق عليه السلام رو به مفضل كرد و فرمود : مفضل ! چهره او را بنمايان . مفضل چنين كرد . امام از او پرسيد : آيا زنده است يا مرده ؟ پاسخ داد : مرده . امام صادق فرمود : خداوندا بر ايشان شاهد باش . سپس اسماعيل را به طرف قبرش بردند و چون او را در قبر نهادند ، امام فرمود : مفضل چهرهء او را بنمايان و از جمعى كه حاضر بودند ، پرسيد : آيا زنده است يا مرده ؟ همه پاسخ داديم : مرده است . پس آن‌حضرت فرمود : خدايا شاهد باش و شاهد باشند كه به زودى باطل گرايان به گمان و ترديد خواهند افتاد . ( يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ ) سپس به امام موسى عليه السلام اشاره كرد و ادامه داد ، ( وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ ) . سپس به روى او خاك ريختند . امام صادق عليه السلام دوباره از ما پرسيد : اين ميّت كفن شدهء حنوط شدهء مدفون در اين قبر كيست ؟ گفتيم : اسماعيل . فرمود : خداوندا شاهد باش . آنگاه دست فرزندش موسى را گرفت و فرمود : او حق است و حق با او و از اوست تا آنكه خداوند زمين و هر كس را كه در آن است ، وارث شود . « 1 »

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 48 ، ص 21 .