نياز ندارم » . « 1 » امام صادق عليه السلام هميشه ساير فرزندان خود را به امام موسى ، سفارش مىكرد ، عبداللَّه بن جعفر از امام موسى بزرگ تر بود و امام صادق را مىبينيم كه با وى به گفتگو مىپردازد و از او مىپرسد : چه چيز تو را مانع مىشود كه همچون برادرت شوى ؟ به خدا سوگند كه من نور را در چهره‌اش مى بينم . عبداللَّه پرسيد : چگونه ؟ آيا مگر پدر من و پدر او و اصل من و اصل او يكى نبوده است ؟ امام صادق پاسخ داد : « او از نفس من است و تو فرزند منى » . « 2 » زندگى امام موسى كاظم از همان اوان كودكى با زندگى ديگران تفاوت داشت و همين نشانهء مقام بزرگ اوست . در حديثى از صفوان جمال ، يكى از خواصّ شيعه ، نقل شده است كه گفت : از امام جعفر صادق عليه السلام در بارهء صاحب اين امر ( امامت ) پرسيدم . فرمود : صاحب اين امر كسى كه لهو و لعب نمىكند . در اين حال ابو الحسن ( امام موسى كاظم ) كه كوچك بود به همراه يك برّه و يك بز كه هنوز يك سالش تمام نشده بود ، وارد شد . ابو الحسن به برّه مىگفت : براى پروردگارت سجده كن . پس امام صادق او را در آغوش گرفت و فرمود : پدر و مادرم فداى كسى كه لهو و لعب نمىكند » . « 3 » امام موسى بن جعفر عليهما السلام ، با اين صفات ممتاز خويش و همچنين به

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 48 ، ص 181 . ( 2 ) - بحارالانوار ، ج 48 ، ص 181 . ( 3 ) - بحارالانوار ، ج 48 ، ص 25 .