او از كتاب پروردگارش ، معارف دينى را الهام مىگرفت تا آنجا كه راويان را وامىداشت تا از وى در بارهء منشأ قرآنى گفته‌هايش سؤال كنند . ابو الجارود در اين باره ماجرايى نقل كرده است . وى مىگويد : ابوجعفر عليه السلام فرمود : چون در بارهء چيزى با شما سخن گفتم مرا از سر چشمه قرآنى آن بپرسيد . سپس فرمود : خداوند از قيل و قال و تباه شدن مال و بسيار سؤال كردن نهى فرموده است . پرسيدند : اى فرزند رسول خدا اين مورد در كجاى قرآن آمده است ؟ فرمود : خداوند عز و جل در كتابش مىفرمايد : ( لَا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِن نَجْوَاهُمْ . . . ) « 1 » . « هيچ خيرى در بسيارى از نجواهاى آنان نيست . » و مىفرمايد : ( وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَاماً ) « 2 » . « و اموالى كه خداوند شما را به‌نگاهبانى آن گماشته به‌دست سفيهان مدهيد . » و نيز مىفرمايد : ( لَاتَسْأَلُوا عَنْ أَشْيَاءَ إِن تُبْدَ لَكُمْ تَسُؤْكُمْ ) « 3 » . « از چيزهايى مپرسيد كه چون براى شما آشكار شود ، بدتان مىآيد و غمناك مىشويد . »

--> ( 1 ) - سورهء نساء ، آيهء 114 . ( 2 ) - سورهء نساء ، آيهء 5 . ( 3 ) - سورهء مائده ، آيهء 101 .