وى اطلاع داد كه پاسخى براى پادشاه روم ندارد و هديه را هم نمىپذيرد . قاصد به نزد پادشاه رفت . پادشاه ميزان هديه را دو برابر كرد و باز قاصد را روانه دربار عبد الملك ساخت و پيغام داد : به گمانم تو هديه را نا چيز شمردى و آن را نپذيرفتى و نامه‌ام را پاسخ ندادى از اين رو من مقدار هديه را دو برابر كردم . من به تو همان قدر علاقه دارم كه به بازگرداندن نقش و نگارها به همان صورت اوّليهء خودشان . عبد الملك اين نامه را خواند ، امّا پاسخى به آن نداد و هديه را هم باز پس فرستاد . ديگر بار ، پادشاه روم به عبد الملك نامه‌اى نگاشت و از او خواست كه پاسخ نامه‌هايش را بنويسد . وى در اين نامه نوشت : تو پاسخ به نامه‌هاى مرا نا چيز انگاشتى و هديه‌ام را ناديده گرفتى و به خواستهء من وقعى ننهادى . من گمان كردم كه تو هديهء مرا كم بها دانستى از اين رو آن را دو برابر گردانيدم ، امّا تو باز رويه‌ات را تغيير ندادى و من هديه را سه برابر كردم ، من تو را به مسيح سوگند مىدهم كه دستور دهى طراز كاغذها را به شكل نخستين خود بازگرداند من فرمان مىدهم كه درهم و دينارها را نقش زنند و تو خود نيك مىدانى كه سكه‌ها تنها در سرزمين من نقش زده مىشوند و هيچ سكه‌اى در بلاد اسلام نقش زده نمىشود . پس دستور مىدهم تا روى آنها بر پيامبرت ناسزا حك كنند كه چون بخوانى عرق بر پيشانىات نشيند بنابر اين دوست دارم كه هديه‌ام را بپذيرى و دستور دهى كه طرازها را به شكل سابق خود برگردانند و اين كار را به عنوان هديه‌اى براى نيكى به من تلقّى كنى و روابط ميان من و خود را