پس كدام مانع مىتواند از افكندن نور علم در قلب اولياى خداوند جلوگيرى كند ؟ بنابر اين يكى از سر چشمه‌هاى علم ائمهء عليهم السلام ، الهام است . اين الهام همواره با سكينه و آرامش همراه است و به ائمه اطمينان مىدهد كه اين علم از جانب خداوند است . همين نكته در حديثى از امام صادق روايت شده است . آن‌حضرت مىفرمايد : « علم ما غابر و مزبور و نكث در قلب و نقر در گوشهاست . امّا غابر آن است كه علم ما پيشى گرفته و مزبور آن است كه بر ما مىآيد و نكث در قلوب الهام ، و نقر در گوشها از فرشته است » . زراره نيز همانند اين حديث را نقل كرده و افزوده است : گفتم : وقتى كه شخص ديده نمىشود از كجا پى مىبرد كه آن از فرشته است و نمىترسد كه از شيطان باشد ؟ امام صادق فرمود : « به روى آرامش افكنده مىشود و او مىداند كه اين الهام از فرشته است و اگر از شيطان بود به روى ترس و اضطراب مستولى مىشد و اگر شيطان به مقابلهء او در آيد ، نمىتواند جلوى آن « آرامش » را بگيرد » . « 1 » علم و دانش امام باقر همچون ساير ائمه عليهم السلام از اين سر چشمه‌ها نشأت مىگرفت . بنابر اين معارف دينى كه خداوند بر زبان آن‌حضرت جارى مىكرد چندان موجب شگفتى نيست تا آنجا كه شيخ مفيد در اين باره مىگويد : از هيچ يك از فرزندان حسن و حسين عليهما السلام در بارهء علم دين

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 46 ، ص 60 .