كردار على عليه السلام بر تمام كردارهاى آنان بچربد . ربيعه گفت : اين سخنى است كه بر آن نتوان تكيه كرد و آن را پذيرفت . حذيفه پاسخ داد : اى فرومايه چسان پذيرفتنى نيست ؟ كجا بودند فلانى و فلانى و همهء ياران محمّد صلى الله عليه و آله در آن روز كه عمرو بن عبد ود هماورد مىطلبيد ؟ جز على همهء حاضران از رويارويى با عمرو ترسيدند و باز ايستادند . بلكه اين على بود كه به جنگ او رفت و خداوند به دست على عمرو را از پاى درآورد . سوگند به آنكه جانم به دست اوست ، پاداش كردار على در آن روز از تمام اعمال ياران محمّد تا روز رستاخيز بزرگتر است . « 1 » پس از جنگ خندق ، پيامبر صلى الله عليه و آله به سوى مكّه رهسپار شد . آن‌حضرت مىخواست حج عمره به جاى آورد . در ركاب وى بسيارى از مسلمانان حركت مىكردند . پيامبر صلى الله عليه و آله ، پرچم را به على عليه السلام سپرد . چون به بلنديهاى مكّه رسيدند ، قريش از ورود او به شهر جلوگيرى كردند اصحاب پيامبر در زير درختى گرد آمدند و با وى تا سر حد مرگ پيمان بستند . اين پيمان بعدها به نام « بيعت رضوان » خوانده شد . برخى از مفسران مىگويند آيه زير به همين مناسبت فرود آمد : ( لَقَدْ رَضِيَ اللَّهُ عَنِ الْمُؤْمِنِينَ إِذْ يُبَايِعُونَكَ تَحْتَ الشَّجَرَةِ فَعَلِمَ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَنزَلَ السَّكِينَةَ عَلَيْهِمْ وَأَثَابَهُمْ فَتْحاً قَرِيباً ) « 2 » .

--> ( 1 ) - سيرة الأئمّة ، ص 229 . ( 2 ) - سورهء فتح ، آيهء 18 .