علاوه بر اين ، او توانست در طول اين سه سال مجاهدتى سنگين و سخت از خود نشان دهد و شايد اين نخستين ميدان پيكار و جهاد بود كه فرزند ابوطالب در آن شركت مىجُست . البته پيش از اين امام به جهادى ديگر مشغول بود . امّا نه در چنين سطحى . داستان آن بود كه پيامبر صلى الله عليه و آله هنگامى كه در خيابانهاى مكّه راه مىرفت ، گروهى از كودكان شهر ، به دستور بزرگترهاى خود ، آن‌حضرت را با سنگ و سنگريزه مورد آزار قرار مىدادند . امّا پيامبر به كار آنان بىاعتنا بود چراكه على عليه السلام آن حضرت را همراهى مىكرد و اگر كسى نسبت به پيامبر بىادبى روا مىداشت ، او را مىگرفت و گوشمالى مىداد . على عليه السلام از دوران كودكى ، نيرومند و دلير بود . از اين رو در چشم همسالانش پر هيبت جلوه مىنمود . آنان وقتى او را دركنار پيامبر مىديدند به خود مىگفتند : دست نگاه داريد كه « قضم » دركنار اوست . و قضم يعنى همان كسى كه بينى و گوشهايشان را درهم مىكوفت .