برخى بزرگتر است . و بزرگترين حقوقى كه خدا بر تو واجب كرده ، حقوقى است كه بر خودت مقرر نموده ، كه با وجود اعضاى گوناگونت ، از سر تا پايت را فرا مىگيرد . پس او حقى را براى ديدگانت و حقى را براى گوشت و حقى را براى زبانت و حقى را براى دستت و حقى را براى پايت و حقى را براى شكمت و حقى را براى فرجت ، بر تو قرار داد . اين اعضاى هفت گانه‌اى است كه كليه كارها به وسيله آنها انجام مىپذيرد . سپس خداوند عزّوجل ، براى كردارت نيز حقوقى قرار داد . براى نماز و روزه و زكات و قربانى كردن و كارهايت حقوقى بر تو قرار داد سپس اين حقوق از تو به ديگران رسد كه بر تو حق واجب دارند و واجب ترين اين حقوق بر تو حق پيشوايان توست و سپس حقوق رعيت و آنگاه حقوق بستگانت » . « 1 » امام سخنان خود را در بارهء اين حقوق و فروع آنها ادامه مىدهد و رابطه ميان انسان و خلق و خالق را آن چنان كه بايسته و شايسته است بيان مىكند . و با بررسى رسالهء حقوق مىتوان به نتايج زير پى برد : 1 - سخنان امام سجّاد عليه السلام متوجّه مؤمنان برگزيده است : كسانى كه كمالات را نشر مىدهند و در جهت دستيابى بدانها مىكوشند . برخى از حقوق مطرح شده در اين رساله جز واجبات و برخى ديگر كه در اكثريت قرار دارند ، جزو مستحبات مىباشند . 2 - اين رساله و نيز ديگر رساله‌ها و وصايايى كه از ائمه عليهم السلام صادر شده كه توسط دانشمند بزرگ « حسن بن على بن شعبه حلبى » در كتاب

--> ( 1 ) - في رحاب أئمّة اهل البيت ، ج 3 ، ص 216 .