يَأْبى لَهُمْ أَنْ يَحِلَّ الذَّمُّ ساحَتَهُمْ * خُلْقٌ كَريمٌ وَأَيْدٍ بِالنَّدى هَضِمٌ « 1 » أَىُّ الْخَلائِقَ لَيْسَتْ فى رِقابِهِمْ * لا وَلِية هذا أَوَّلَهُ نَعَمُ « 2 » مَنْ يَعْرِفِ اللَّهَ يَعْرِفُ أَوَّلِيَّةَ ذاالدينُ مِنْ بَيْتِ هذا نالَهُ الْامَمُ « 3 » * * * اين على بن الحسين بن على ابىطالب عليهم السلام است . هشام خشمگين شد و دستور داد فرزدق را در محلى به نام عسفان ، بين مكّه و مدينه ، زندانى كنند . امام سجاد هزار دينار براى او فرستاد . امّا فرزدق آن را نپذيرفت و گفت : آنچه گفتم از روى خشم به خاطر خدا و رسولش بود ، از اين رو بابت آن پاداش نمىستانم . امام على بن الحسين به وى پاسخ داد : چنانچه ما اهل بيت چيزى ببخشيم ، دوباره به ما باز نمىگردد . آنگاه فرزدق بخشش امام را پذيرفت و هشام را نكوهش كرد و گفت : أَيَحْبِسُنى بَيْنَ الْمَدينَةِ وَالَّتى * إِلَيْها قُلُوبُ النَّاسِ يَهوى منيبها « 4 »

--> ( 1 ) - خوى بزرگوارى و كف بخشايشگر آنان ، مانع از آن است كه نكوهش و سرزنش در ساحت مقدّس ايشان فرود آيد . ( 2 ) - كدام قبيله و گروه‌است كه از نياكان اين‌مرد بزرگ ، نعمتى بر گردن خود نداشته باشد ؟ ( 3 ) - هر كه خداى را بشناسد ، نياكان او را نيز نيك مىشناسد كه دين از خانهء او به مردمان رسيده است . ( 4 ) - گمان مىبرد مرا در ميان « راه » مدينه ، وجايى كه دلهاى مردم براى بازگشت به آن عشق مىورزند ، زندانى كرده است .