يَحْكُمُ فينا وَالْحُكْمُ فيهِ لَنا * جاحِدَنا حَقَّنا وَغاضِبَنا « 1 » ابن شهرآشوب نيز در مناقب ، اين ابيات را به امام سجّاد عليه السلام نسبت داده است : « 2 » لَكُمْ ما تَدَّعُونَ بِغَيْرِ حَقٍّ * إِذا مَيِزَ الصَّحاحُ مِنَ الْمِراضِ « 3 » عَرَفْتُمْ حَقَّنا فَجَحَدْتُمُوناكَما عَرَفَ السَّوادُ مِنَ الْبَياضِ « 4 » كِتابَ اللَّهِ شاهِدُنا عَلَيْكُم‌ْوَقاضينا الْإِلهُ فَنِعْمَ قاضٍ « 5 » امّا تأييد آن‌حضرت از سوى شاعران مدافع حق را مىتوان از خلال ماجرايى كه براى « فرزدق » رخ داده ، دريافت . فرزدق اگر چه جزو شعراى دربار اموى بشمار مىآمد ، امّا از نظر تاريخى او به بيت علوى گرايش دارد و زمانى كه فرصتى مىيابد ، قريحه‌اش به جوش آمده قصيدهء شكوهمند و معروف خود را در مدح امام مىسرايد . چون هشام وحكومت اموى به روى خشم مىگيرند و او را زندانى مىكنند ، امام فوراً براى او انعامى مىفرستد چنان كه برخى از مورخان مىنويسند فرزدق از آن پس

--> ( 1 ) - كسى كه حق ما را منكر است و بر ما خشم مىگيرد به ما حكم مىراند حال آنكه ما بايد ( بر او ) حكم برانيم . ( 2 ) - في رحاب أئمّة اهل البيت ، ج 3 ، ص 249 . ( 3 ) - شما را باد آنچه به نا حق ادعا مىكنيد ، آن هنگام كه سلامت از بيمارى ممتاز گردد . ( 4 ) - حقانيت ما را شناختيد و سپس انكارمان كرديد همچنان كه سياهى از سپيدى شناخته مىشود . ( 5 ) - كتاب خدا گواه ماست بر شما و خداوند داور ماست كه او نيك داورى است .