مَنْ عَرَفَ الرَّبَّ فَلَمْ يُغْنِهِ * مَعْرِفَةُ الرَّبِّ فَذ اكَ الشَّقى « 1 » ما ضرّ فِى الطَّاعَةِ ما نالَه‌ُفي طاعَةِ اللَّهِ وَماذا لَقى « 2 » ما يَصْنَعُ الْعَبْدُ بِغَيْرِ التُّقْىوَالْعِزُّ كُلَّ الْعِزِّ لِلْمُتَّقى « 3 » پس گفتم : اى مكيّان اين جوان كه بود ؟ گفتند : على بن الحسين بن على بن‌ابىطالب عليهم السلام . از منهال بن‌عمرو در خبرى نقل‌شده‌است كه گفت : به حج رفتم و با على بن الحسين عليهما السلام ديدار كردم . او پرسيد : حرمله بن كاهل چه مىكند ؟ گفتم : او را زنده در كوفه ديدم . پس آن‌حضرت دستهايش را بالا برد و سپس گفت : خدايا گرماى آهن را به وى بچشان ! خدايا حرارت آتش را به وى بچشان ! پس از مدّتى به سوى مختار رفتم . ناگاه ديدم عدّه‌اى دوان دوان به سوى او آمدند و عرض كردند : اى امير مژده ! حرمله دستگير شد . حرمله از چنگ مختار گريخته و خود را پنهان كرده بود . مختار نيز دستور داد تا دستها و پاهايش را قطع كنند و به آتش بسوزانندش . امام زين العابدين عليه السلام هر روز دعا مىكرد كه خدا قاتل پدرش را به وى مقتول بنماياند . پس چون مختار قاتلان امام حسين عليه السلام را كشت ، سر عبيد اللَّه بن زياد و عمر بن سعد را با فرستاده‌اى از جانب خود به سوى

--> ( 1 ) - هر كه پروردگار را شناخت و شناخت خداوند او را بى نياز نساخت ، تيره روز و بد بخت است . ( 2 ) - آنچه او در راه طاعت خداى انجام داده و آنچه در اين راه ديده است ؛ بر طاعت وى چه زيانى رساند ؟ ( 3 ) - بنده جز تقوا چيزى فراهم نسازد چرا كه عزت همه از آن پرهيز كار است .