1 - معاويه بايد به كتاب خدا و سنّت پيامبرش و روش جانشينان صالح آن‌حضرت حكومت كند . 2 - معاوية بن ابى سفيان نبايد كسى را پس از خود به عنوان جانشين معرفى و تعيين كند ، بلكه تعيين خليفه پس از وى بر عهدهء شوراى مسلمانان است . 3 - مردم در هر كجا كه باشند يا در شام و يا در عراق يا در حجاز و يا در يمن بايد در امن و امان به سر برند . 4 - ياران و پيروان على و اموال و زنان و فرزندانشان بايد از هرگونه تعرض مصون باشند . 5 - معاويه نبايد عليه حسن بن على و برادرش حسين و نيز ديگر افراد خاندان رسول خدا صلى الله عليه و آله در نهان و آشكار دست به توطئه بزند و يا آنها را در هر كجا كه باشند به هراس اندازد . « 1 » نگاهى گذرا به اين شرطها ما را بدين نكته رهنمون مىكند كه اين صلح نامه در برگيرندهء مهم‌ترين قانونهاى حكومتى اسلام اعم از قانونى بودن حكومت بر طبق كتاب و سنّت و شورايى بودن حكومت مىباشد . بنابر اين شرطها ، معاويه مسؤول برقرارى امنيّت براى مردم و بويژه رهبرى مخالفان يعنى خاندان پيامبر صلى الله عليه و آله است . معاويه نيز اين شرطها را به عنوان اساس حكومت در نزد مردم پذيرفت . امام عليه السلام نيز بدين وسيله مهمترين راه را براى نماياندن حقيقت

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 42 ، ص 65 .