در دوران امام حسن حكمفرما بود آن‌حضرت را وامىداشت روش پيامبر صلى الله عليه و آله را دنبال كند و آن‌حضرت را كاملًا الگوى خود قرار دهد و همچون او به موّفقيتهاى بزرگى نيز نايل شود . با اتخاذ همين روش بود كه وى مانند پيامبر گذشت و اغماض را پيشهء خود مىساخت و با دشمنانش به صلح و مدارا رفتار مىكرد . چنان كه شرايط و اوضاع خاصّ روزگار امام حسين نيز اقتضا مىكرد تا آن‌حضرت در امر دين و پيشبرد آن از خود تلاش و غيرت نشان دهد و همين امر موجب شباهتهاى ميان دوران او و دوران امام على شده بود . تربيت پيامبر صلى الله عليه و آله ، على و زهرا عليهما السلام تربيّت حسن مجتبى را بر عهده داشتند و با تربيّت صالح و اسلامى خود ، وى را براى رهبرى امّت در آينده آماده مىكردند . در واقع خانهء رسالت با آگاهى از منزلتى كه حسن در آينده در جامعهء اسلامى به خود اختصاص مىداد ، به تربيّت وى اهتمام مىورزيدند . آنان مقام و منزلت حسن را به شيوه‌هاى مختلف نيز به آگاهى مؤمنان مىرساندند . مثلًا پيامبر اكرم او را بر سينه‌اش بالا مىبرد و آنگاه بلندش مىكرد تا بايستد و يا دستانش را مىگرفت و آرام به سوى چهرهء مباركش مىكشيد و مىخواند : « حزقه حزقه « 1 » ترق عين بقه » سپس با حسن عليه السلام با ملاطفت رفتار مىكرد و با او شوخى و بازى

--> ( 1 ) - حزقه : مرد كوتاه قامتى است كه به هنگام رفتن گامهاى كوتاه بردارد .