آن روزگار كار را بر وى سخت كرده بود . پياده به حجّ مىرفت و در كنار خود دهها شتر بدون سوار را همراه مىآورد . هر تُهيدست مستمندى را كه مىديد آنقدر به او مىبخشيد كه توشه‌اش خالى مىشد و آنگاه از ديگر شترانى كه همراهش بود ، توشه و آذوقهء خويش را تأمين مىكرد . هر شب هزار ركعت نماز مىگذارد . از فرزند بزرگوارش ، امام زين‌العابدين عليه السلام پرسيدند چرا پدرت كم فرزند بود ؟ پاسخ داد : « او هر شب هزار ركعت نماز مىگذارد پس چگونه مىتوانست فرزندان بيشترى داشته باشد » . بردبار حكيم : 1 - شكيبايى آن است كه انسان در سخت ترين شرايط بر اعصاب خود مسلّط باشد . بىگمان امام در روز عاشورا در دشوارترين وسخت‌ترين حالتى بوده كه انسان در برابر ظلم و ستم پايدارى كرده است . امّا با اين همه آن‌حضرت شكيبايى ورزيد ، آن گونه كه حتّى فرشتگان آسمانى از مقاومت دليرانه و قدرت اراده و عزم پولادين وى به شگفت آمدند . 2 - يكى از خادمان آن‌حضرت مرتكب عملى شد كه بر وى مجازات لازم بود . امام دستور داد او را حد بزنند . خادم گفت : مولاى من ( وَالْكَاظِمِينَ الْغَيْظَ ) ( وآنهايى كه خشم و غضب خودفرو نشانند ) امام فرمود : رهايش كنيد . خادم گفت : ( وَالْعَافِينَ عَنِ النَّاسِ ) ( و از بدى مردم در گذرند ) امام فرمود : از تو گذشتم . خادم گفت : ( وَاللَّهُ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ ) ( و خداوند نيكو كاران را دوست مىدارد ) امام فرمود : « تو در راه خدا