وظيفه يافتند كه خطابشان را نسبت به پيامبر صلى الله عليه و آله تغيير دهند ، و ديگر آن‌حضرت را يا محمّد صدا نزنند ! بلكه به وى بگويند : يا رسول اللَّه . اين كلمه‌اى بود كه پس از نزول آيه دربارهء رسول اكرم ، شيوع يافت . در واقع اين دستور براى كسانى بود كه به خاطر تحقير نام پيامبر صلى الله عليه و آله ، بدون اداى هيچ گونه احترامى نسبت به نام وى او را صدا مىزدند . فاطمه نيز ، با شنيدن اين آيه ، شيوه صدا زدن پيامبر را تغيير داد . او پيش از اين ، آن‌حضرت را ابتاه ( اى پدر ) صدا مىزد . امّا با نزول اين آيه او را همواره يا رسول اللَّه خطاب مىكرد . چون پيامبر كلمهء رسول اللَّه را از دهان فاطمه شنيد از او در اين باره سؤال كرد ، زهرا گفت : چون مىخواهم فرمان خدا را اطاعت كنم . پيامبر فرمود : من دوست دارم از دهان تو همان كلمه « پدر » را بشنوم . ب - راستگوترين مردم عايشه تقريباً با زهرا همسال بود و پس از رحلت حضرت خديجه نخستين زنى بود كه به همسرى رسول خدا درآمد . او بسيارى از اوقات ، به خديجه رشك مىبرد و به او حسادت مىكرد . هر وقت كه رسول خدا يادى از خديجه به ميان مىآورد ، عايشه خشمگين مىشد و بناى حسادت مىگذاشت ، و از اينكه رسول خدا فاطمه را بسيار دوست مىداشت و با ديدنش خوشحال مىشد و دستهاى او را مىبوسيد و مىفرمود : « فاطمه بانوى زنان جهان است » يا سخنان ديگرى كه درباره عايشه هيچ يك از اينها را نمىگفت ، آتش حسادت او شعله‌ورتر مىشد . پيامبر صلى الله عليه و آله نه تنها دربارهء عايشه چيزى نمىگفت ، بلكه آيه‌اى از قرآن