آن را در راه خدا مصرف كند . از آنجا كه در آغاز نخستين كسانى كه به دعوت پيامبر گرويدند ، مردم مستمند و تهيدست بودند . رسول خدا با كمال سخاوت ، ثروت خديجه را به مصرف زندگى تازه مسلمانان تنگدست مىرساند و بردگان را با پول خديجه مستقيماً و يا به واسطهّ كسانِ ديگرى چون ابوبكر ، كه مردى توانگر بود ، مىخريد و آزادشان مىكرد . توانگران قريش نيز مىدانستند كه ابوبكر با ثروت خديجه و به دستور پيامبر به خريد بردگان مىپردازد . اين بخشش پايان ناپذير از سوى خديجه به پيامبرى تقديم شده بود كه حتّى يك كلمه هم از روى هوا و هوس سخن نمىگفت تا مگر يك حقيقت را آشكار سازد . حقيقتى كه اينك بردوش مكتب ، چونان نشانى افتخارآميز جلوه‌گر است . اين حقيقت آن بود كه پيامبر فرمود : « اسلام به شمشير على و ثروت خديجه استوار شد » . در واقع ثروت حضرت خديجه به منزلهء سنگ بناى ساختار اقتصادى امّت اسلامى و شمشير حضرت على همانند دژ استوار ساختار سياسى آن محسوب مىشد . وقتى اين دو بازوى نيرومند در كنار پيامبرى كه صاحب وحى و منزلگاه رسالت آسمانى بود ، قرار گرفتند ساختار فرهنگى و اقتصادى و سياسى امّت اسلامى به حدّ كمال رسيد . از طرفى تكامل روحى و همكاريهاى فكرى خديجه با مكتب اسلام ، در تمام مواردى كه تا آن هنگام بر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نازل شده بود ، اين امكان را به پيامبر مىداد تاحضرت خديجه را در زمرهء چهار زن كامل