نسبت داشت . از يك سو پسردايى وى بود و از سوى ديگر پسر عمه او . امّا هاله دختر خويلد و خواهر خديجه بود . او تا پس از هجرت هم زنده بود و گاه از اوقات براى ديدار رسول خدا صلى الله عليه و آله به مدينه مىآمد . پيامبر نيز به خاطر نسبتى كه هاله با خديجه ، همسر دلسوز و فداكارش ، داشت او را بسيار ارج مىنهاد . امّا عايشه كه مانند ديگر زنانى كه به ساير همسران شوهرانشان حسادت مىكنند ، از اين بابت دستخوش ناراحتى و حسادت مىشد و زبان به اعتراض مىگشود . پيامبر ، او را از اين كار بازمىداشت و جايگاه و موقعيّت والاى خديجه را كه به موجب آن سبب مىشد تا خواهرش را مورد احترام خاصّى قرار دهد ، تشريح مىكرد . * * * چنين انتظار مىرفت كه خديجه در جوانى با پسرعمويش نوفل بن اسد ازدواج كند . امّا اين ازدواج به خاطر دلايلى انجام نشد چراكه نوفل يكى از حُكماى جزيرة العرب بود كه همواره در جستجوى ( حقيقت ) مىگشت و به همين خاطر نمىتوانست ازدواج كند . امّا پس از مدّتى يكى از بزرگان بنى تميم به نام هند بن بناس براى ازدواج با خديجه پيش قدم شد . ولى با درگذشت هند ، اين ازدواج براى خديجه ثمرى دربر نداشت و خديجه پس از وى به عنوان بيوه زنى ثروتمند باقى ماند . پس از مرگ هند ، يكى از بزرگان مشهور عرب به نام عتيق بن عابد ، خديجه را به همسرى خود درآورد . ثمرهء اين پيوند دخترى بود كه او را « هند » ناميدند . امّا عتيق نيز بِمُرد و دختر يتيم خود را در خانهء خديجه از