نفر از مسلمانان را بسيج كرد و به رويارويى آنان گسيل داشت . سپاهيان دو طرف در وادى حنين با يكديگر روبه‌رو شدند . در آنجا تنگه‌اى بود كه دشمن پيش از مسلمانان ، آن تنگه را به تصرف خود درآورده بود . وقتى مسلمانان بدان محل رسيدند ، سپاه دشمن كه در آن تنگه كمين كرده بود ، بر آنان تاخت . در اثر اين حمله ، گروهى از مسلمانان گريختند و هرج و مرج درميان لشكريان مسلمان حكمفرما شد . امّا پيامبر ثابت و استوار ، برجاى ماند . برخى از مسلمانان نيز در كنار آن‌حضرت باقى ماندند . به تدريج ديگر مسلمانانى كه از ميدان گريخته بودند در نزد آن‌حضرت گرد آمدند و همچون جبهه‌اى واحد بر كفار يورش بردند و صفوف آنان را درهم شكستند . دشمنان براى تقويت روحيهء سپاهيان خود ، همهء وسايل و زنان خود را نيز به ميدان نبرد آورده بودند ، با فرار آنان ، مسلمانان به غنايم فراوانى دست يافتند و پيامبر اين غنايم و اموال به دست آمده را در كار تأليف قلوب قريش به كار گرفت . پس از پايان اين جنگ ، پيامبر در انديشهء بازگشت به مدينه شد .