و جلوداران سپاه خود را به طرف پيامبر و يارانش گسيل داشتند ، تا در برابر مسلمانان بايستند . رسول خدا نيز مسير خود را از جادهء اصلى تغيير داد تا با اين سپاهيان درگير نشود . كفار وقتى از تغيير مسير پيامبر آگاهى يافتند كه آن‌حضرت به بلنديهاى « المرار » در پايين مكّه رسيده بود . آنگاه پيامبر يكى از مسلمانان را به سوى قريش فرستاد ، تا بدانها پيغام دهد كه وى براى جنگ نيامده بلكه قصد به جاى آوردن عمره را دارد . قريش نيز فرستادگانى به سوى آن‌حضرت روانه كردند ، و از وى خواستند تا از تصميم خود منصرف شود . پيش از اين نيز گروهى را براى مقاومت در مقابل پيامبر فرستاده بودند ؛ كه مسلمانان آنها را دستگير و همگى را حبس كرده بودند . چون قريش بر جلوگيرى از ورود پيامبر به خانهء خدا پافشارى مىكرد ، آن‌حضرت رو به اصحابش كرد و فرمود : ما هيچگاه از جنگ اين قوم باز نمىگرديم و براى پايدارى در جنگ باز از مسلمانان تقاضاى بيعت نمود . مسلمانان نيز براى پيروزى يا شهادت به آن‌حضرت دست بيعت دادند . وقتى گزارش بيعت جديد مسلمانان با پيامبر به قريش داده شد ، آنان از اين امر وحشت كرده ، عده‌اى را براى صلح به نزد او فرستادند . پيامبر نيز با آنان صلح‌نامه‌اى منعقد كرد كه مهم‌ترين بندهاى آن از اين قرار بود : 1 - آتش بس ميان دو گروه براى مدت دو سال . 2 - هركس به اردوى مسلمانان پناه برد بايد بازگردانده شود ولى اگر