« به نام خداوند بخشنده مهربان . بخوان به نام پروردگارت كه آفريد . بيافريد آدمى را از خون بسته . بخوان و پروردگار تو گرامىترين است . هم‌اوكه بياموخت به وسيله قلم . بياموخت به انسان آنچه را كه نمىدانست . » اين رويداد بزرگ در بيست و هفتم ماه رجب به وقوع پيوست كه مسلمانان اين روز را به عنوان « روز بعثت پيامبر » بدين اعتبار كه زندگى سعادت‌مندانه انسان بر روى كرهء خاكى است ، باشكوه تمام جشن مىگيرند . آغاز حياتى تازه بدين‌گونه پيامبر به رسالت برانگيخته شد و مرحله‌اى نوين از زندگى مبارك آن‌حضرت آغاز شد . زيرا از اين پس وى تنها به عنوان انسان پاك نهادى كه كار نيكو مىكند ، و امانتها را به صاحبانش باز مىگرداند ، و در سخن گفتن راستگو است ، و از نزديكان سرپرستى مىكند ، به شمار نمىآمد . بلكه وى اكنون پيامبر نويد بخش و بيم دهنده‌اى بود كه مسئوليّت رهبرى انسان به سمت خير و سعادت ، و صيانت آنان از شرور و آفات ، بر دوش وى سنگينى مىكرد . بعلاوه با بعثت پيامبر ، جزيرة العرب ، وحتى همهء جهان قدم به مرحلهء نوينى گذارد . ديرى نخواهد پاييد كه ستم وستمگرى وشر وطغيان از جهان رخت بر مىبندد ، و درهاى خير و نيكى كه به حكومت عدل و نور و خير و خوبى منتهى مىشود ، گشاده مىگردد .