و ايثار در توشه پيوسته عمل كن . سپس با آب توبه خالص خود را از گناهان بشوى و جامه صدق و صفا و فروتنى بر تن كن . و با احرام بستن ، هر چيز را كه تو را از ياد خدا باز مىدارد و مانع از فرمانبرى تو مىشود بر خود حرام كن . ولبّيك بگو ، به مفهوم پاسخ زلال و بىشائبه به خداوند در فراخواندن تو به سوى او با چنگ زدن به عروة الوثقى . و با قلبت به همراه فرشتگان پيرامون عرش الهى طواف كن ، همچنانكه به همراه مسلمانان با پيكرت پيرامون بيت اللَّه الحرام طواف مىكنى . و از هوى و هوست و تمامى نيرو و قوّتت به شتاب گريز كن . و از غفلت و لغزشهايت با خارج شدن به سوى منى ، خارج شو ، و چيزى را تمنّا مكن كه بر تو روا نيست و سزاوار آن نيستى . و در عرفات به خطايت اعتراف كن و با وحدانيّت خدا پيمانت را با او تجديد گردان . و در مزدلفه به خدا تقرّب جوى و از او بپرهيز و با بالا رفتن از كوه ، روحت را به عالم بالا فراكش . و حنجره هوى و هوس و آز را هنگام قربانى كردن ذبح كن . و شهوت و خساست و پستى و كارهاى نكوهيده را هنگام رمى جمرات ، رمى كن .