و چون به ذى الحليفه رسيد و خورشيد زوال كرد ( وقت ظهر شرعى ) غسل نمود ، سپس خارج شد تا به مسجد شجره رسيد ، و نماز ظهر را در آنجا گزارد ، و احرام حجّ افراد بست و خارج شد تا به صحرا رسيد ، و مردم به صف ايستاده بودند پس پيامبر براى حج افراد تلبيه را بجا آورد ، و شصت و شش يا شصت و چهار شتر براى قربانى با خود برد ، تا در چهارمين روز ماه ذىالحجّه به مكّه رسيد ، و هفت بار خانه خدا را طواف كرد ، و در پشت مقام ابراهيم دو ركعت نماز گزارد ، و سپس بازگشت ( به طرف كعبه ) و سنگ حجر الاسود را لمس كرد . حضرت صلى الله عليه و آله در آغاز طواف نيز آن را با دست لمس كرده بودند . سپس فرمود : صفا و مروه از شعائر الهى است ، پس بياغازيد از آنجا كه خدا آغازيده . مسلمانان گمان مىكردند سعى بين صفا و مروه پديده‌اى است ساخته مشركان كه خداوند اين آيه را فروفرستاد : ( إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِن شَعَائِرِ اللَّهِ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَن يَطَّوَّفَ بِهِمَا ) . حضرت سپس به صفا رفت و بر بالاى آن صعود فرمود ، و در برابر ركن يمانى قرار گرفت و خدا را ستود و ستايش كرد ، و دعايى خواند كه مقدار آن چنان بود كه سورهء بقره را بىوقفه بخواند ، سپس به سوى مروه رفت و در آنجا همچون صفا بايستاد ، سپس به سوى صفا بازگشت ، سپس به سوى مروه رفت تا از سعى خود فارغ شد . سپس در حالى كه حضرت در مروه بود جبرئيل بر او نازل شد و به او عرض كرد به مردم دستور دهد از احرام بيرون آيند مگر كسى كه