عصيان نشود . » « وَجَاءَ فِي حَدِيثٍ آخَرَ أَنَّهُ كَانَ عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ عليه السلام إِذَا سَافَرَ إِلى مَكَّةَ لِلْحَجِّ أَوِ الْعُمْرَةِ تَزَوَّدَ مِنْ أَطْيَبِ الزَّادِ مِنَ اللَّوْزِ وَالسُّكرَ وَالسَّوِيْقِ الْمُحَمَّضِ وَالْمُحَلّى » « 1 » . « در حديث ديگرى آمده‌است كه هنگامى كه على بن الحسين عليه السلام قصد سفر حجّ يا عمره مىكرد بهترين توشه را از بادام و شكر و آشاميدنى ترش و شيرين برمىگرفت . » از امام صادق عليه السلام نقل شده كه فرمود : « فِي وَصِيَّةِ لُقْمَانَ لإِبْنِهِ : يَا بُنَيَّ سَافِرْ بِسَيْفِكَ وَخُفِّكَ وَعِمَامَتِكَ وَحِبَالِكَ ( خِبَائِكَ ) وَسِقَائِكَ وَخُيُوطِكَ وَمِخْرَزِكَ وَتَزَوَّدْ مَعَكَ مِنَ الْأَدْوِيَةِ مَا تَنْتَفِعُ بِهِ أَنْتَ وَمَنْ مَعَكَ وَكُنْ لِأَصْحَابِكَ مُوَافِقاً إِلَّا فِي مِعْصِيَةِ اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ » « 2 » . « لقمان در سفارشهاى خود به پسرش مىگفت : پسرم ! با شمشير و كفش و عمامه و خيمه ومشك و نخ و سوزن به سفر برو ، و داروهايى را با خود برگير كه تو و همراهانت را سود بخشد ، و با دوستانت همراهى كن مگر در معصيت خداوند . » مستحبّ است فرد قدرى خاك شفا با خود بردارد . از على بن طاووس در « امان الاخطار » و « مصباح الزائر » به نقل از امام صادق

--> ( 1 ) - وسائل الشّيعه ، ج 8 ، كتاب الحجّ ، آداب السفر إلى الحجّ ، ص 310 ، باب 42 ، حديث 2 . ( 2 ) - همان ، ص 311 ، باب 43 ، حديث 1 .