الف - اين كه دوستت همسنگ تو باشد . از امام باقر عليه السلام نقل شده است كه فرمود : « إِذَا صَحِبْتَ فَاصْحَبْ نَحْوَكَ وَلَا تَصْحَبْ مَنْ يَكْفِيكَ فَإِنَّ ذلِكَ مَذَلَّةٌ لِلْمُؤْمِنِ » « 1 » . « دوستى همسنگ خويش برگزين و نبايد همراه كسى شوى كه بر تو انفاق مىكند ، زيرا اين موجب خوارى مؤمن است . » ب - به مسافر فرمان داده شده است كه دوستانش كمتر از هفت نفر باشند . از محمّد بن على بن حسين نقل شده كه گفت : پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : « أَحَبُّ الصَّحَابَةِ إِلَى اللَّهِ عَزَّ وَجَلَّ أَرْبَعَةٌ وَمَا زَادَ قَوْمٌ عَلى سَبْعَةٍ إِلَّا كَثُرَ لَغَطُهُمْ » « 2 » . « بهترين دوستان نزد خدا چهار تن هستند ، و هيچ گروهى از هفت تن تجاوز نكردند مگر آن كه غوغايشان فزونى يافت . » ج - و به او دستور داده شده است با دوستان به مهربانى رفتار كند ، چون از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله روايت شده كه فرمود : « مَا اصْطَحَبَ اثْنَان إِلَّا كَانَ أَعْظَمُهُمَا أَجْراً وَأَحَبُّهُمَا إِلَى اللَّهِ أَرْفَقُهُمَا بِصَاحِبِهِ » « 3 » .

--> ( 1 ) - وسائل الشّيعه ، ج 8 ، كتاب الحجّ ، آداب السفر إلى الحجّ ، ص 303 ، باب 33 ، حديث 3 . ( 2 ) - همان ، ص 304 ، باب 34 ، حديث 1 . ( 3 ) - همان ، ص 302 ، باب 31 ، حديث 2 .