اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ ) « 1 » . « اگر ( به هنگام حجّ ) طالب روزى خدا باشيد مرتكب گناهى نشده‌ايد ، و چون از عرفات كوچ كرديد خدا را در مشعر الحرام ياد كنيد ؛ از آن رو كه شما را هدايت كرده در حالى كه پيش از آن گمراه بوده‌ايد ، سپس از همان جا كه مردم كوچ مىكنند ( به سوى سرزمين منى ) كوچ كنيد ، و از خدا آمرزش بخواهيد كه آمرزنده و مهربان است . » قريش براى فخر فروشى بر ديگران در عرفات وقوف نمىكردند ( شايد همين از برجسته‌ترين مفاهيم فسوق است ) در حالى كه قرآن كريم از اين كار باز مىدارد و به آنها دستور مىدهد از عرفات افاضه كنند نه از مشعر . 4 - بدين ترتيب افاضه از عرفات به سوى منى با گذر از مشعر صورت مىپذيرد و در اين مسير الهى حاجيان تكبير و تهليل مىگويند ، و در منى به بارگاه خدا قربانى مىكنند . خداوند آيين قربانى را به تفصيل بيان كرده است و روشن ساخته كه شخص متمتّع بايد آن قربانى را كه در توان اوست تقديم كند . 5 - در اينجا حاجى خدا را به ياد مىآورد ، و در وادى منى به امّت توحيد مىپيوندد ، و بر آوردن نيازهايى را از خدا مىخواهد كه تنها

--> ( 1 ) - سورهء بقره ، آيات 198 - 199 .