1 - خداوند افاضه را از غير موقف حرام كرده و بر مسلمانان واجب دانسته كه خدا را همچون پدرانشان يا بيش از ايشان ياد كنند ( كه بعداً از آن سخن خواهيم گفت . ) 2 - خداوند آرايش را با همهء اقسام آن حرام دانسته خواه پوشيدن لباس ، يا سرپوش براى مردان ، يا آنچه چهره و دو كف زنان را بپوشاند ، يا پاى را همچون كفش در خود جاى دهد ، يا اصلاح سر و كوتاه كردن ناخنها و به كار بردن عطر و كرمهاى معطّر و سرمه كشيدن به قصد زينت ، يا انگشتر زينتى بر انگشت كردن يا استفاده از عينكهاى زينتى يا بستن ساعت به قصد زينت و نظاير آن ، و يا حتّى نظر كردن بر خويش در آينه يا زير سايه بودن به هنگام راه رفتن . ج - جدال شرع مقدّس آن را با قَسَم خوردن مشخص كرده به اين كه شخص بگويد : « لا واللَّه » يا « بلى واللَّه » كه در مقام ردّ يا اثبات سخن ديگران بر زبان بيايد . خداوند دربارهء امورى كه در احرام بايد از آنها چشم پوشيد مىفرمايد : ( فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجِّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوقَ وَلَا جِدَالَ فِي الْحَجِّ ) « 1 » . « و هر كس ( با بستن احرام ، و شروع به مناسك حجّ ) حجّ را بر خود فرض كرده است ( بايد بداند كه ) در حجّ آميزش جنسى با زنان

--> ( 1 ) - سورهء بقره ، آيهء 197 .