بدين ترتيب حجّ تمتّع فريضهء كسانى است كه از راه دور به خانه خدا مىآيند ، و امتياز حجّ تمتّع اين است كه حاجيان در فاصلهء ميان احرام عمره و احرام حجّ ، از آنچه در حال احرام بر آنان حرام است ، بهره مىجويند . قربانى كردن بر شخص متمتّع واجب است و كسى كه توانايى آن را نداشته باشد بايد سه روز در مكّه ، و هنگام بازگشت هفت روز روزه بگيرد تا به جاى قربانى ده روز روزه‌اش كامل گردد . امّا كسى كه خانواده‌اش اهل مسجدالحرام باشد ، و اطراف آن ( به شعاع چهل و هشت مايل به گونه‌اى كه مكّه مركز آن باشد و بدان آمد و شد كند ) از قربانى معاف است . و هنگامى كه خداوند مىفرمايد : ( فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْي ) درمىيابيم كه بهترين قربانى شتر است ، و ميانه آن سر بريدن گاو و حداقلّ آن قربانى كردن يك گوسفند است . و مىتوان بيش از يك قربانى تقديم كرد چنان كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله براى خود و حضرت على عليه السلام صد شتر قربانى كرد . احرام : 1 - احرام حجّ بايد در ماه‌هاى مشخّص ( شوّال ، ذىالقعده ، ذىالحجّه ) باشد ، نيّت در آن شرط است و آن چنين است كه آدمى بر خود فرض كند ترك آنچه را كه بايد شخص مُحْرِم آن را ترك گويد ، و اين خود پاسخى است به دعوت خدا در حجّ ، زيرا كه خداوند