آنان تطهير شود . بر همين اساس فقهاء ( رحمة اللَّه عليهم ) احاديث وارده دربارهء اباحهء خمس را بر حلّيت مؤقت حمل نموده ، چون مسأله خمس در حدود اختيارات معصومين بوده است . ثانياً : رويهء معمول در خمس مانند ديگر فرايض شرعيه اينچنين بوده است كه از شيعيان جمع آورى مىشده و اساس يك تشكيلات مالى ويژه رهبرى مذهبى را ، تشكيل مىداده است . اين روال از اواخر عصر ائمّه معصومين عليهم السلام تا به امروز ادامه داشته ، بطوريكه هيچ جاى شكّ و ترديدى در وجوب و پايبندى شيعيان به تأديهء خمس باقى نمىماند ، بلكه پرداخت خمس به عنوان يك ويژگى شيعيان در طول تاريخ به شمار آمده است ، پس چگونه در آن تشكيك مىشود ؟ به گمان قوى كسى كه در خمس تشكيك مىكند در بسيارى از خصوصيات و ويژگيهاى شيعيان شكّ و ترديد و سعى دارد تا اين ويژگيها را كم رنگ نموده و يا ميخواهند مذهب تشيّع بسيارى از ارزشها و خصوصيات و مزاياى خود را از دست بدهد ، در حالى كه عكس آن بايد مورد نظر آنان باشد ، ما دامى كه ارزشهاى شيعه مفيد و شرعى است چرا نبايد اين ويژگيها را بر ساير مذاهب اسلامى تعميم دهيم . چرا نبايد از پيروان ديگر مذاهب اسلامى پيرامون آيه خمس سؤال نكنيم و بگوئيم چرا به اين فريضه عمل نمىكنند ؟ در حالى كه درآمد زياد و ثابتى را براى مبلّغين و تبليغ و برنامه‌اى دينى را ، درپى خواهد داشت ؟ و چرا اين سؤال را از پيروان ديگر فرق اسلامى بويژه روشنفكران دربارهء مركزيت و نقش اهل بيت عليهم السلام در نظام اعتقادى