انسان ) ، بيرون مىشود . زن دراين حالت « نفساء » ناميده مىشود . احكام نفاس : 1 - خون نفاس مانند خون حيض يك حقيقت خارجى وعينى شناخته شده و در شناخت آن مىتوان از نشانه‌هاى مختلف خارجى كه شرع هم ما را به بعضى از آنها رهنمون شده است ، استفاده كرد . 2 - خونى كه زن بعداز سقط كردن مىبيند نفاس است ، و در صورت شك در سقط ، لازم‌است در حدّ معمول ومتعارف بررسى كند . 3 - خونى كه قبل‌از بيرون آمدن اوّلين جزء نوزاد از شكم مادر ، بيرون مىآيد نفاس نيست مگر اينكه يقين داشته باشد كه از نفاس است حتّى اگر اندكى قبل‌از ولادت باشد . واللَّه العالم . 4 - نفاس از جهت حدّاقل ، حدّ خاصّى ندارد و مىتواند حتّى براى چند لحظه‌اى كوتاه باشد . 5 - اگر زن بعداز زايمان و يا در خلال ده روز بعداز زايمان ، خون نبيند ، نفاس ندارد . 6 - اگر خون استمرار يابد و از ده روز هم تجاوز كند ، چنانچه زن داراى عادت عدديّه در قاعدگى باشد ، همان مقدار عادت را نفاس و بقيّه را استحاضه قرار دهد . امّااگرعادت معيّنىنداشته باشد ، ده روز را نفاس و باقى را استحاضه قرار دهد . 7 - مبدء محاسبهء ده‌روزنفاس ازهنگام پايان‌يافتن زايمان است نه از هنگام شروع زايمان ، اگرچه حكم نفاس از حين شروع زايمان بر او جارى مىگردد . مثال اين مسأله جائى است كه زايمان مدّت زيادى را دربرگيرد مثل اينكه سقط ، تكّه تكّه و با فاصله زمانى خارج شود . 8 - زنى كه دو قلو زايمان مىكند و در هنگام تولّد هريك از آنها خون