تفصيل احكام 1 - وقت نافلهء ظهر ، قبل از فريضهء ظهر است پس از زوال خورشيد تا وقتى كه سايهء به وجود آمده بعداز زوال ، به اندازهء دو قدم يا يك ذراع برسد . 2 - وقت نافلهء عصر ، بعداز زوال وبعداز فريضهء ظهر است تا زمانى كه سايهء به وجود آمده به اندازهء چهار قدم يا دو ذراع برسد . 3 - وقت نافلهء مغرب از هنگام اداى فريضهء مغرب است تا از بين رفتن شفق يا سرخى مغرب . نافلهء مغرب ، بعداز نماز مغرب خوانده مىشود . 4 - وقت وتيره ( نافلهء عشاء ) بعداز نماز عشاء است و تا هر وقت كه وقت عشاء ادامه دارد ، وتيره نيز وقت دارد ، ولى بهتر اين است كه بعداز نماز عشاء ، فوراً و بدون فاصلهء قابل توجّهى بجا آورده شود . 5 - وقت نماز شب از نيمهء شب تا طلوع فجر دوّم ( فجر صادق ) ادامه دارد ، و بهتر اين است كه در سحر يعنى در يك سوّم آخر شب انجام شود وءهرچه به فجر نزديكتر باشد بهتر است . 6 - وقت نافلهء نماز صبح ، بين فجر اوّل و نمايان شدن سرخى مشرق است ، و مىتوان آن را بر فجر نيز مقدّم داشت و با نماز شب يك جا بجا آورد . 7 - نظريه مشهور بين فقها اين است كه نافله‌هاى نماز ظهر و عصر را در غير روز جمعه نمىتوان بر زوال خورشيد مقدّم داشت . 8 - امّا در نماز شب جايز است كه قبل از نيمهء شب هم انجام شود مخصوصاً براى مسافر و كسى كه براى او دشوار است كه بتواند در وقتش بجا آورد . و همچنين براى صاحبان عذر همچون شخص سالمند و كسى