تفصيل احكام 1 - در هنگام شروع به نماز ، واجب است نسبت به دخول وقت نماز ، علم يا اطمينان پيدا كند و نماز قبل از وقت جايز نيست . و اگر كسى قبل از وقت ، نماز بگزارد ، باطل است و براى او حساب نمىشود . 2 - وقت نماز را مىتوان از راههاى زير تشخيص داد : الف - خود شخص علم پيدا كند در صورتى كه قادر به تشخيص فجر ، زوال ، طلوع و غروب خورشيد باشد . ب - به شهادت دو شاهد عادل اعتماد كند زيرا چنين شهادتى در نزد عقلاء ، مفيد اطمينان است و ظاهر اين است كه شهادت يك شاهد عادل نيز كفايت مىكند چون شهادت يك نفر عادل نيز در نظر عقلاء ، اطمينان آور است . ج - به اذان مؤذّن ثقه و مورد اطمينان اعتماد كند . برخى از فقها عدالت مؤذّن را شرط مىدانند ولى اقوا اين است كه وثوق و اطمينان به او كفايت مىكند و عدالت شرط نيست . د - به محاسبات علمى مطمئن اعتماد كند در صورتى كه از اهل خبرهء ثقه صادر شده و اطمينان آور باشد . 3 - مقيّد بودن به فرارسيدن وقت واجب است و قبل از دخول وقت ، بجا آوردن نماز جايز نيست و اگر كسى عمداً قبل از وقت ، نماز بخواند ، هر چند در اثناى نماز هم وقت داخل شود ، نماز او باطل است . 4 - اگر با اعتقاد دخول وقت ، نماز گزارد و بعداز اتمام نماز ، متوجّه شود كه قبل از وقت ، نماز خوانده است ، نماز او باطل و اعادهء آن واجب است ، امّا اگر در هنگام نماز ، وقت داخل شده باشد نماز او صحيح