« زمانى كه خورشيد زوال كرد ، وقت هر دو نماز داخل شده است ولى اين يكى ( ظهر ) قبل از آن يكى ( عصر ) بايد خوانده شود . » 3 - حلبى مىگويد : از امام عليه السلام دربارهء مردى كه نماز ظهر و عصر ، هر دو را فراموش كرده و در هنگام غروب خورشيد به يادآورد كه نماز نخوانده است . امام عليه السلام فرمود : « إن كان في وقت لا يخاف فوت إحداهما فليصلِّ الظهر ثمّ يصلِّ العصر ، وإن هو خاف أن تفوته فليبدأ بالعصر ولا يؤخّرها فتفوته فيكون قد فاتتاه جميعاً ، و لكن يصلّي العصر فيما قد بقي من وقتها ، ثمّ ليصلّي الاولى بعد ذلك على أثرها » « 1 » . « اگر براى او آنقدر وقت باقى مانده باشد كه يكى از دو نماز فوت نشود ، اوّل ظهر و بعد عصر را بجا آورد ، امّا اگر مىترسد كه ( وقت كم مانده و ) يكى از دو نماز حتماً فوت مىشود ، پس به نماز عصر بپردازد و آن را به تأخير نيندازد و گرنه وقت عصر فوت مىشود و در نتيجه هر دو نماز او فوت مىگردد . پس بايد در وقت باقى مانده نماز عصر را بجا آورد و بعد به دنبال آن ، نماز ظهر را بخواند . » 4 - امام باقر عليه السلام مىفرمايد : « إنّه صلّى رسول اللَّه صلى الله عليه و آله بالناس الظهر والعصر حين زالت الشمس في جماعة من غير علّة » « 2 » . « پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در هنگاميكه خورشيد زوال كرد ، هر دو نماز ظهر و عصر را باهم بدون علّت و عذر خاصّى ، با مردم به جماعت خواند . » 5 - امام صادق عليه السلام فرمود :

--> ( 1 ) - وسائل الشيعه ، ج 3 ، كتاب الصلاة ، باب 4 ، ابواب المواقيت ، ص 94 ، ح 18 . ( 2 ) - همان ، ج 3 ، ص 92 ، ح 6 .