و فروش است و نه دوستى . » از امام صادق عليه السلام نيز چنين روايت شده است : « يؤتى بشيخ يوم القيامة فيدفع إليه كتابه ، ظاهره ممّا يلي الناس لا يرى إلّا مساوئ فيطول ذلك عليه فيقول : يا ربّ ! أتأمر بي إلى النار ؟ فيقول الجبّار جلّ جلاله : يا شيخ أنا استحي أن اعذّبك وقد كنت تصلّي في دار الدنيا ، اذهبوا بعبدي إلى الجنّة » « 1 » . « روز قيامت ، پيرمردى در محضر خدا آورده مىشود و كارنامهء اعمالش به او داده مىشود ، در ظاهر آن كه به سوى مردم است جز بدى ديده نمىشود ، و اين بر او سخت و گران تمام مىشود . پس مىگويد : پروردگارا ! آيا دستور مىدهى به آتش شوم ؟ خداوند مىفرمايد : اى پيرمرد ! من خجالت مىكشم كه تو را عذاب كنم در حالى كه تو در دنيا نماز بجا مىآوردى . بنده‌ام را به بهشت ببريد . » نماز ، آتش گناهانى را كه انسان بين دو نماز برافروخته است ، خاموش مىگرداند . در خبر منقول از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله چنين آمده است : ما من صلاة يحضر وقتها إلّانادى ملك بين يدي الناس ( أيّها الناس ) قوموا إلى نيرانكم التي أوقدتموها على ظهوركم فأطفؤوها بصلاتكم » « 2 » . « در هر نمازى كه وقت آن فرامىرسد ، فرشته‌اى در ميان مردم ، ندا سر مىدهد كه : اى مردم ! بلند شويد آتشى را كه پشت سر خود روشن كرده‌ايد ، با نماز خود خاموش گردانيد . » نماز از بارزترين صفات پرهيزكاران است ؛ پرهيزكارانى كه قرآن براى هدايت آنان فرود آمده است :

--> ( 1 ) - بحارالانوار ، ج 79 ، ص 204 ، ح 4 . ( 2 ) - همان ، ص 209 ، ح 21 .